جمعه ها ...

جمعه هــا مــی رود _

ســراغ خودش ...

زیـــر نمنــاکـی اتــاق خودش

کـنــج یک عـــاشقـــانه ی روشن ؛

چـــار دیـــوار بــی چــراغ خودش

که ببیــند کنــار پنـجــره

بـــاز ... 

شــهـــر را _

در غــــروب یک آغــاز

مثل سیـــگـــار روشـن اش

روی میـــز ؛

، تکیـه داده _

به احتراق خودش!

وَ زنــی

همــچنـان لــب دیـــوار ،

مـهـربـان  و صبـــــور و بــــی آزار

صــورتش را به شیـشه چسبـانـده ،

پشـت قــابِ کلــیشه

غـاق ِ خودش!

شیــروانی

به ابر دل بستــه ست ...

وَ

زن از دست آسمان خستــه است

مرد _

از پشــــت شیـــشه مــی بـــارد!

، قــصد دارد؛

به اتفاق خودش –

آسـمــان را بیــــاورد بـه زمـیــن ،

کـــوچه را

نــــاودان گــریه کــند ،

آه...

چشمش بهانه گیر بدی ست،

از کـســــادِ دل و دمـــــاغ خــــودش !

پشت باران

به پشت بیشه ی خیس ،

خـاطرش مـانده در همیشه ی خیس

عکس اش افتاده_

روی شیشه ی خیس _

یاد غم های جفت و طاق خودش !

قــصــــد دارد

به کــــوه بــر گـــــردد ، 

از جهــان ســـــتوه

برگـــردد!

به هــوای تـــرانــه ای شـرجــــی _

از تـنـش ؛

آفــتـــاب داغ خــودش!...

/ 4 نظر / 37 بازدید
عمو اقلی!!

اشعار تو را خواندم قلبم ز تو لبریز است این مهر یقین دارم ازقلب تو سر ریز است تمثال تو را دیدم قلبم به تپش افتاد گویا که تو میدیدی آنگاه که خندیدم! سلام حسین جان از اینکه میبینم موفقید خوشحالم دوستدار ومشتاق دیدار شما #محمد.قم#

ساجده جبارپور

سلام خوبه که به دنیای مجازی پیوستید این غزلتون رو بیشتر از بقیه پسندیدم موفق باشید

ghashang bood doosesh dashtam albate fekr konam ghazal boode be in soorat daresh avordi agar ghazal bashe eshkale ghafiye dare vali zibast movafagh bashid