سلام: این چند سطر رو از وبلاگ الهه فیاضی نقل می کنم که نمی شناسمش و نمی دونم چرا اینا رو نوشته اما خوب نوشته و دور از حال و هوای امروزم نیست.

نکنه واقعا نا مردی و زیرآب زنی و دروغ و تهمت بیماری اپیدمی این دوره زمونه شده باشه و ما در خواب باشیم؟!؟

 

امروزکمی غمگین ترو خاکستری تر از هر روزم. دلگیرم از مردمانی که نمی خواهند مرد باشند .چگونه

 

یارای ایستادنشان برآیینه هست!!! می ترسم ازنقاب هایی که بر چهره می کشند ودشنه هایی٬ که دردیس 

 

می آورند...

به همه ی آنهایی که بی اسم وبی نشان بزدلانه و ناجوانمردانه به اشخاص توهین میکنند تهمت میزنند ٬

حسادت و زعارتشان را ازپشت اسم های جعلی فریاد میزنند ویادشان رفته این دنیا دارمکافات است یکروز همین توهین و تهمت ها دامن خودشان را هم خواهد گرفت.